Personeelsadvies Nieuws

11/7/2015 - Beste mede-p&o'ers

Beste mede-p&o'ers,

Ik weet het... Jullie in mijn netwerk zullen echt anders zijn, maar er moet me toch wat van het hart. Want ik snap ze niet en wil ze ook niet snappen eigenlijk. En ik hoop ook dat jullie het met me  eens zijn in dit geval. En eigenlijk ook weer niet...

Want dat is wel één van die dingen hoor... Waarom zijn wij veelal van die softies? Hoeveel bazen ik niet hoor die zeggen: onze p&o / hrm / hr (of wat zo meer), nee dat meedenken met de organisatie (op een beetje niveau), dat zit er echt niet in. Operationeel is hij/zij wel goed, maar nee verder heb ik er niet alles aan. Hallo, waar zijn we dan mee bezig mensen? Tuurlijk, het is handig en verstandig dat we de dagdagelijkse dingen goed en zorgvuldig doen. Maar dat is het toch zeker niet?

Want waar blijven wij als beroepsgroep als we het operationele niet kunnen ontstijgen?

En dan nog die p van personeel (of de h van human, wat jij wilt). Weet je wat die vaak over ons te melden hebben? Ik hoor vaak iets in de trant van 'nou laat maar, daar ga ik niet heen, die spelen onder een hoedje met de directie'. Of we luisteren niet, of we reageren met open deuren of we hebben niet echt een eigen mening.

En beste mede-p&o'ers... Dan schaam ik me altijd een beetje. Dat moet ik eerlijk bekennen. Want kom op, wij hebben toch geen (met alle respect) administratieve opleiding achter de rug? En we zijn toch niet ooit alleen maar met dit vak begonnen 'omdat we graag iets met mensen wilden doen'? Er zat toch wel net IETS meer achter?

Volgens mij wilden we iets met de 'p van personeel' en de 'o van organisatie', of als jij daar blijer van wordt de 'hr van human recources' en de 'm van management'.

Dus beste mede-p&o"ers... Kunnen we dan ook niet net wat meer ons best doen om ons vak wat beter uit te voeren? Ik denk dan aan 'wel echt luisteren naar die medewerker met een probleem en hem ook verder helpen' (waarbij het dan helemaal mooi zou zijn als de interesse ook oprecht is, maar wellicht is dat nog een bruggetje te ver voor nu... doe in dat geval dan maar alsof).

En die organisatie-kant, mijn beste dames en heren, dat betekent niet 'meelullen met de baas'. Nee nee, dat betekent meedenken met de organisatie, tegengas geven als het nodig is, opbouwend kritisch zijn, je mening geven, met voorstellen komen, nadenken over de toekomst, he bezien (en inrichten)  in lijn met de organisatiedoelen, een klankbord zijn. En dus je scope iets breder hebben dan alleen hrm... want je zult dus ook andere processen moeten kunnen doorzien.

En misschien, beste mede-p&o'ers, denken jullie massaal 'waar heeft zij het over, hier klopt geen r**t van...'. Nou in dat geval wil ik jullie, als experts op het gebied van vacatureteksten en functieomschrijvingen, vragen om dan een functienaam voor mij te bedenken... Voor dat wat ik doe en waar ik voor sta. 

Wellicht kan ik daar dan wat mee...

O ja, en als ik dan toch bezig ben, mag ik jullie dan nog heel kort aanspreken op bepaalde fatsoensnormen? Want hoe kan het in 's hemelsnaam dat wij met zijn allen (ja ik maak me hier ook ooit schuldig aan, soms glipt er eentje tussendoor) zo veel mensen, die bij ons solliciteren gewoonweg nooit meer  wat laten weten. Blijkbaar hebben we de basis dus ook nog niet onder controle. Hebben die mensen, (ook de 60-plussers, ook diegenen die overduidelijk 'moeten solliciteren' en zelfs diegenen die komen met alleen de zin 'ik zoek werk, ben een harde werker') niet gewoon recht op een nette reactie van onze kant?

Misschien een goed voornemen voor het nieuwe jaar? Al zou ik niet weten waarom je er nog anderhalve maand mee gaat wachten...

Mijn slotconclusie, beste mede-p&o'ers, is dan toch wel: wakker worden, er is werk aan de winkel... En veel ook!

En als allerlaatste, beste meneer de docent communicatieve vaardigheden in het eerste leerjaar van het hbo. Jij kon wel zeggen dat ik te rustig was om ooit een goede p&o'er te worden. Jij kon wel vinden dat ik beter een ander vak had kunnen kiezen en een andere opleiding had kunnen gaan volgen. Meer en meer ben ik het daar mee oneens. Het gaat meer om luisteren dan om roepen en meer om observeren dan altijd vooraan willen staan. Dus beste meneer Franssen (volgens mij heette je zo)... Bedankt dat je de basis was van waar ik nu voor sta. De bewijsdrang die daar ontstaan is heeft me echt wel geholpen. En misschien was het voor u wel handig, dat ik toen nog niet zo assertief was, anders had u toen van mij 'voor 5 cent meegekregen'...

Terug naar de nieuwsberichten